عرضه مىداشت : « خداى من ! قدرت تو آشكار است ولى شكل قدرتت ناپيداست از اين را تو را نشناخته و بر وضع ديگرى تو را سنجيده و ( به مخلوقات ) شبيه دانسته‌اند در حالى كه من از آنها بيزارم ! اى خداى من ! برخى از مردم از راه تشبيه تو را مىجويند در حالى كه چيزى مثل تو نيست و آنان تو را درك نكرده‌اند در حالى كه نعمتهاى ظاهرى تو بر ايشان راهنماى ايشان بر وجود تو است خداى من ! اگر تو را مىشناختند امكان نداشت كه تو را توجيه كنند بلكه برابر با مخلوقت بدانند ! از آنجا كه تو را نشناختند برخى از آيات و نشانه‌هاى قدرت تو را پروردگار خود شمردند و بدان صورت تو را توصيف كردند در حالى كه خدايا تو بالاتر از آنى كه مشركان تو را بدان گونه وصف كنند ! » . « 1 » 73 - علي بن حسين عليهما السلام وقتى كه به هلال ماه نگاه مىكرد ، مىفرمود : « اى آفريدهء فرمانبر و راهرو سبك سير كه در منزلهاى مقرّر حركت مىكنى و در چرخ تدبير مىگردى ! به آن كه به وسيلهء تو تاريكيها را روشن و پنهانيها را به فروغ تو آشكار ساخت ايمان دارم ؛ به او كه تو را يكى از نشانه‌هاى قدرت و علايم ملك خود گردانيد و تو را به فزونى و كاستى و طلوع و غروب و فروزندگى و گرفتگى رام ساخت . پاك و منزه است خداوندى كه در كار تو تدبيرى شگفت و هنرى لطيف به كار برده است . خداوند تو را هلال ماهى نو براى كارى نوى قرار داده است ، تو را هلال خجسته قرار داده كه گذشت روزها آن را محو نسازد و هلال پاكى مقرر نموده است كه گناهان ( بندگان ) آن را آلوده نسازد ، هلال امنيت از

--> ( 1 ) - كشف الغمه : 2 / 89 .